Канава́ць ’вызначаць’, канаванне ’вызначэнне лёсу’, наканаваны ’загадзя
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Канава́ць ’вызначаць’, канаванне ’вызначэнне лёсу’, наканаваны ’загадзя
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
достоя́ть
достоя́ть до ве́чера дастая́ць да ве́чара;
достоя́ть поло́женное вре́мя дастая́ць
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
устано́вленный
1. устано́ўлены; паста́ўлены;
2. устано́ўлены;
3. устано́ўлены; вы́яўлены;
4. устано́ўлены;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Пэ́ўнік ’аксіёма’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пэ́ўны, -ая, -ае.
1. Дакладна
2. Ясны, несумненны.
3. Некаторы, той ці іншы.
4. Такі, якому можна даверыцца, надзейны.
5. Упэўнены, цвёрды.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Турма́чыць ‘задурваць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Стоп — ужываецца як каманда ў значэнні ‘стой, спыніся!’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
масо́ўка, ‑і,
1. Невялікі мітынг, тайны рэвалюцыйны сход у дарэвалюцыйнай Расіі.
2. Масавая экскурсія, прагулка.
3. Масавая сцэна (у спектаклі, фільме).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
не́йкі, -ая, -ае,
1. Невядома які, незнаёмы.
2. Пры параўнанні якіх
3. Тое, што і які
4. Які не заслугоўвае ні ўвагі, ні павагі.
5. Не
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
назна́ченный
1. назна́чаны, прызна́чаны;
2.
в назна́ченное вре́мя у назна́чаны (прызна́чаны) час;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)