мордова́ться

1. (бить друг друга) бі́цца;

2. (мучиться) му́чыцца, мардава́цца;

3. страд. бі́цца, му́чыцца, мардава́цца; см. мордова́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

таўчы́ несов.

1. толо́чь; (картошку) мять;

т. пе́рац — толо́чь пе́рец;

2. (очищать от шелухи, плёнки) ру́шить, ша́стать;

т. про́са — ру́шить (ша́стать) про́со;

3. разг. (разбивать) бить, колоти́ть;

т. тале́ркі — бить (колоти́ть) таре́лки;

4. разг. (избивать) бить, колоти́ть;

5. (ударять) сту́кать;

т. ў спі́ну — сту́кать в спи́ну;

◊ т. ваду́ ў сту́пе — толо́чь во́ду в сту́пе

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чихво́стить несов., прост.

1. (бранить, пробирать) ла́яць, прабіра́ць, выгаво́рваць (каму), свары́цца (на каго);

2. (бить, сечь) біць, хваста́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дало́нь ж. ладо́нь;

◊ як на ~ні — как на ладо́ни;

пля́скаць (біць) у ~ні — хло́пать (бить) в ладо́ши; рукоплеска́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ла́дкі, -каў только мн., дет. ла́душки;

л.-ла́дачкі — ла́душки-ла́душки;

◊ біць (пля́скаць) у л. — бить (хло́пать) в ладо́ши

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расхво́стваць несов., разг.

1. (портить хлестанием) расхлёстывать, измоча́ливать;

2. разбива́ть; бить;

3. перен. разбива́ть;

1-3 см. расхваста́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паласава́ць несов.

1. тех. полосова́ть;

п. жале́за — полосова́ть желе́зо;

2. разг. (бить) полосова́ть, стега́ть, хлеста́ть;

п. пу́гай — полосова́ть кнуто́м

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зауша́ть несов., уст.

1. (кого — давать пощёчину, бить по уху) дава́ць апляву́ху; дава́ць по́ўху;

2. перен. (оскорблять) абража́ць; (порочить) га́ньбіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перекола́чивать несов.

1. (приколачивать иначе) перабіва́ць;

2. (бить — посуду, стекло и т. п.) разг. біць, таўчы́;

3. (избивать) прост. біць, збіва́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ветрабой (паэт.) ’сухое галлё, ламачча, збітае з дрэў ветрам’; ’вецер, які збівае галлё з дрэў’ (КТС). Укр. вітробі́й, рус. ветробо́й ’буралом (дрэвы); апады (плады)’, паўн.-рус. ’палеглая ад ветру збажына’, амур. ’месца, на якім адміраюць цеплалюбівыя расліны пад уплывам моцных, халодных паўночна-заходніх вятроў’. Да ве́цер і бой (гл.) < біць ’праяўляцца з вялізнай сілай, бушаваць, лютаваць (пра вецер, мароз)’; параўн. рус. бить ’тс’, укр. бити ’веяць, несці (аб ветры, мяцеліцы’, бел. драг. побэ́тэ (пра мароз) ’абмарозіць расліны, квітнеючы сад такім чынам, што лісце, кветкі і плады ападаюць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)