аўся́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае дачыненне да аўса.
2. Які прыгатаваны з аўса
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аўся́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае дачыненне да аўса.
2. Які прыгатаваны з аўса
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ві́дана,
У выразе: дзе (гэта) відана — пра што‑н. незвычайнае, якое выклікае здзіўленне
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апі́лкі, ‑лак;
Дробныя частачкі матэрыялу, якія ўтвараюцца пры апрацоўцы яго пілой
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
керамзі́т, ‑у,
Порысты будаўнічы матэрыял у выглядзе гравію
[Грэч. kéramos — гліна.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
клішэ́,
1. Рэльефны рысунак, чарцёж, план і пад., зроблены на металічнай
2. Хадзячы выраз, збітая фраза.
[Фр. cliché.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ку́піна, ‑ы,
Кучка зацвярдзелай зямлі на нізкім
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
казуі́ст, ‑а,
Юрыст, вопытны і ўмелы ў разборы заблытаных, складаных судовых спраў, казусаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камута́тар, ‑а,
1. Прыбор для замыкання і размыкання электрычнага ланцуга
2. Прыстасаванне, род мясцовай тэлефоннай стапцыі для ручнога злучэння тэлефонных ліній.
[Ад лац. commutare — мяняць, перамяняць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запаве́т, ‑у,
Наказ, дадзены кім‑н. сваім наслядоўнікам
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ідэало́гія, ‑і,
Сістэма ідэй, уяўленняў, палітычных, філасофскіх, мастацкіх і інш. поглядаў, якія характарызуюць тое
[Ад грэч. idea — паняцце і logos — вучэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)