абазначэ́нне, ‑я,
1.
2. Знак, метка і пад., з дапамогай якіх што‑н. абазначана.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абазначэ́нне, ‑я,
1.
2. Знак, метка і пад., з дапамогай якіх што‑н. абазначана.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абвяржэ́нне, ‑я,
1.
2. Паведамленне, артыкул і пад., у якім што‑н. абвяргаецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крыццё, ‑я,
1.
2. Матэрыял, якім крыюць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кува́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кукава́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ква́канне і кво́канне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
еката́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
накле́йка, ‑і,
1.
2. Этыкетка, ярлык і пад., якія наклеены на што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нарэ́зка, ‑і,
1.
2. Вінтавыя канаўкі, разьба, якія робяцца звонку або ўнутры прадмета.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нацяжэ́нне, ‑я,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)