паліфто́нг, ‑а,
[Ад грэч. poly — многа і phtógos — гук.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паліфто́нг, ‑а,
[Ад грэч. poly — многа і phtógos — гук.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
найпе́рш,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напада́ючы, ‑ага,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ры́скаць, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сантыметро́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сантыметра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стыкава́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стэрэаско́п, ‑а,
Аптычны прыбор, у якім два плоскія адлюстраванні прадмета зліваюцца ў
[Ад грэч. stereos — аб’ёмны і skopeō — гляджу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сцяжэ́нне, ‑я,
У лінгвістыцы — з’ява, пры якой два гукі сцягваюцца ў
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дына́стыя, -і,
1. Шэраг манархаў з аднаго і таго ж роду, якія паслядоўна змяняюць
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кало́цца¹, калю́ся, ко́лешся, ко́лецца; каліся;
1. Мець здольнасць калоць (у 1
2. Наносіць
3. Мець звычку бадацца (
І хочацца і колецца (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)