араўка́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
араўка́нскі |
араўка́нская |
араўка́нскае |
араўка́нскія |
| Р. |
араўка́нскага |
араўка́нскай
араўка́нскае |
араўка́нскага |
араўка́нскіх |
| Д. |
араўка́нскаму |
араўка́нскай |
араўка́нскаму |
араўка́нскім |
| В. |
араўка́нскі (неадуш.)
араўка́нскага (адуш.) |
араўка́нскую |
араўка́нскае |
араўка́нскія (неадуш.)
араўка́нскіх (адуш.) |
| Т. |
араўка́нскім |
араўка́нскай
араўка́нскаю |
араўка́нскім |
араўка́нскімі |
| М. |
араўка́нскім |
араўка́нскай |
араўка́нскім |
араўка́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
араўка́рыевы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
араўка́рыевы |
араўка́рыевая |
араўка́рыевае |
араўка́рыевыя |
| Р. |
араўка́рыевага |
араўка́рыевай
араўка́рыевае |
араўка́рыевага |
араўка́рыевых |
| Д. |
араўка́рыеваму |
араўка́рыевай |
араўка́рыеваму |
араўка́рыевым |
| В. |
араўка́рыевы (неадуш.)
араўка́рыевага (адуш.) |
араўка́рыевую |
араўка́рыевае |
араўка́рыевыя (неадуш.)
араўка́рыевых (адуш.) |
| Т. |
араўка́рыевым |
араўка́рыевай
араўка́рыеваю |
араўка́рыевым |
араўка́рыевымі |
| М. |
араўка́рыевым |
араўка́рыевай |
араўка́рыевым |
араўка́рыевых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
арбале́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
арбале́тны |
арбале́тная |
арбале́тнае |
арбале́тныя |
| Р. |
арбале́тнага |
арбале́тнай
арбале́тнае |
арбале́тнага |
арбале́тных |
| Д. |
арбале́тнаму |
арбале́тнай |
арбале́тнаму |
арбале́тным |
| В. |
арбале́тны (неадуш.)
арбале́тнага (адуш.) |
арбале́тную |
арбале́тнае |
арбале́тныя (неадуш.)
арбале́тных (адуш.) |
| Т. |
арбале́тным |
арбале́тнай
арбале́тнаю |
арбале́тным |
арбале́тнымі |
| М. |
арбале́тным |
арбале́тнай |
арбале́тным |
арбале́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
арба́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
арба́цкі |
арба́цкая |
арба́цкае |
арба́цкія |
| Р. |
арба́цкага |
арба́цкай
арба́цкае |
арба́цкага |
арба́цкіх |
| Д. |
арба́цкаму |
арба́цкай |
арба́цкаму |
арба́цкім |
| В. |
арба́цкі (неадуш.)
арба́цкага (адуш.) |
арба́цкую |
арба́цкае |
арба́цкія (неадуш.)
арба́цкіх (адуш.) |
| Т. |
арба́цкім |
арба́цкай
арба́цкаю |
арба́цкім |
арба́цкімі |
| М. |
арба́цкім |
арба́цкай |
арба́цкім |
арба́цкіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
арбітра́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
арбітра́льны |
арбітра́льная |
арбітра́льнае |
арбітра́льныя |
| Р. |
арбітра́льнага |
арбітра́льнай
арбітра́льнае |
арбітра́льнага |
арбітра́льных |
| Д. |
арбітра́льнаму |
арбітра́льнай |
арбітра́льнаму |
арбітра́льным |
| В. |
арбітра́льны (неадуш.)
арбітра́льнага (адуш.) |
арбітра́льную |
арбітра́льнае |
арбітра́льныя (неадуш.)
арбітра́льных (адуш.) |
| Т. |
арбітра́льным |
арбітра́льнай
арбітра́льнаю |
арбітра́льным |
арбітра́льнымі |
| М. |
арбітра́льным |
арбітра́льнай |
арбітра́льным |
арбітра́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аргазмі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аргазмі́чны |
аргазмі́чная |
аргазмі́чнае |
аргазмі́чныя |
| Р. |
аргазмі́чнага |
аргазмі́чнай
аргазмі́чнае |
аргазмі́чнага |
аргазмі́чных |
| Д. |
аргазмі́чнаму |
аргазмі́чнай |
аргазмі́чнаму |
аргазмі́чным |
| В. |
аргазмі́чны (неадуш.)
аргазмі́чнага (адуш.) |
аргазмі́чную |
аргазмі́чнае |
аргазмі́чныя (неадуш.)
аргазмі́чных (адуш.) |
| Т. |
аргазмі́чным |
аргазмі́чнай
аргазмі́чнаю |
аргазмі́чным |
аргазмі́чнымі |
| М. |
аргазмі́чным |
аргазмі́чнай |
аргазмі́чным |
аргазмі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
арганалепты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
арганалепты́чны |
арганалепты́чная |
арганалепты́чнае |
арганалепты́чныя |
| Р. |
арганалепты́чнага |
арганалепты́чнай
арганалепты́чнае |
арганалепты́чнага |
арганалепты́чных |
| Д. |
арганалепты́чнаму |
арганалепты́чнай |
арганалепты́чнаму |
арганалепты́чным |
| В. |
арганалепты́чны (неадуш.)
арганалепты́чнага (адуш.) |
арганалепты́чную |
арганалепты́чнае |
арганалепты́чныя (неадуш.)
арганалепты́чных (адуш.) |
| Т. |
арганалепты́чным |
арганалепты́чнай
арганалепты́чнаю |
арганалепты́чным |
арганалепты́чнымі |
| М. |
арганалепты́чным |
арганалепты́чнай |
арганалепты́чным |
арганалепты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
арганізо́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
арганізо́ўчы |
арганізо́ўчая |
арганізо́ўчае |
арганізо́ўчыя |
| Р. |
арганізо́ўчага |
арганізо́ўчай
арганізо́ўчае |
арганізо́ўчага |
арганізо́ўчых |
| Д. |
арганізо́ўчаму |
арганізо́ўчай |
арганізо́ўчаму |
арганізо́ўчым |
| В. |
арганізо́ўчы (неадуш.)
арганізо́ўчага (адуш.) |
арганізо́ўчую |
арганізо́ўчае |
арганізо́ўчыя (неадуш.)
арганізо́ўчых (адуш.) |
| Т. |
арганізо́ўчым |
арганізо́ўчай
арганізо́ўчаю |
арганізо́ўчым |
арганізо́ўчымі |
| М. |
арганізо́ўчым |
арганізо́ўчай |
арганізо́ўчым |
арганізо́ўчых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аргонадугавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аргонадугавы́ |
аргонадугава́я |
аргонадугаво́е |
аргонадугавы́я |
| Р. |
аргонадугаво́га |
аргонадугаво́й
аргонадугаво́е |
аргонадугаво́га |
аргонадугавы́х |
| Д. |
аргонадугаво́му |
аргонадугаво́й |
аргонадугаво́му |
аргонадугавы́м |
| В. |
аргонадугавы́ (неадуш.)
аргонадугаво́га (адуш.) |
аргонадугаву́ю |
аргонадугаво́е |
аргонадугавы́я (неадуш.)
аргонадугавы́х (адуш.) |
| Т. |
аргонадугавы́м |
аргонадугаво́й
аргонадугаво́ю |
аргонадугавы́м |
аргонадугавы́мі |
| М. |
аргонадугавы́м |
аргонадугаво́й |
аргонадугавы́м |
аргонадугавы́х |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аргументацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аргументацы́йны |
аргументацы́йная |
аргументацы́йнае |
аргументацы́йныя |
| Р. |
аргументацы́йнага |
аргументацы́йнай
аргументацы́йнае |
аргументацы́йнага |
аргументацы́йных |
| Д. |
аргументацы́йнаму |
аргументацы́йнай |
аргументацы́йнаму |
аргументацы́йным |
| В. |
аргументацы́йны (неадуш.)
аргументацы́йнага (адуш.) |
аргументацы́йную |
аргументацы́йнае |
аргументацы́йныя (неадуш.)
аргументацы́йных (адуш.) |
| Т. |
аргументацы́йным |
аргументацы́йнай
аргументацы́йнаю |
аргументацы́йным |
аргументацы́йнымі |
| М. |
аргументацы́йным |
аргументацы́йнай |
аргументацы́йным |
аргументацы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)