забру́джанасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан забруджанага. Забруджанасць вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разві́нчанасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан развінчанага. Развінчанасць нерваў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздво́енасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан раздвоенага. Раздвоенасць пачуццяў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разрэ́джанасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан разрэджанага. Разрэджанасць атмасферы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распы́ленасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан распыленага. Распыленасць вытворчасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падсыха́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. падсыхаць — падсохнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

непадрыхтава́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан непадрыхтаванага; адсутнасць падрыхтоўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неразві́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан неразвітога. Разумовая неразвітасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неразры́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан неразрыўнага. Неразрыўнасць сувязей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нераспрацава́насць, ‑і, ж.

Якасць і стан нераспрацаванага. Нераспрацаванасць праекта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)