біяхі́мік, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне біяхіміі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ветэрына́р, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне ветэрынарыі.

[Лац. veterinarius.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вівісе́ктар, ‑а, м.

Спецыяліст, які робіць вівісекцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вірусо́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне вірусалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вітаміно́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне вітаміналогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вулкано́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне вулканалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыялекто́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне дыялекталогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэмо́граф, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне дэмаграфіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэндро́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне дэндралогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэрмато́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне дэрматалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)