забасто́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да забастоўкі, звязаны з забастоўкай. Забастовачная барацьба. Забастовачны камітэт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заве́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да завеі; з завеямі. Завейная зіма. Завейны лютаўскі дзень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыгаво́рны, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае адносіны да прыгавору (у 4 знач.); чараўнічы. Прыгаворныя шэпты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыго́начны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прыгонкі, служыць для прыгонкі. Прыгоначныя работы. Прыгоначны станок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пры́мусны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прымуса, прызначаны для прымуса. Прымусная іголка. Прымусная гарэлка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пры́станскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прыстані (у 1 знач.). Прыстанскія склады. Прыстанская гаспадарка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыці́рачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прыціркі, прызначаны для прыціркі. Прыцірачныя работы. Прыцірачны станок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэдыкаты́ўны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да прэдыката, з’яўляецца прэдыкатам. Прэдыкатыўная функцыя. Прэдыкатыўныя прыслоўі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэферэнцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прэферэнцыі, заснаваны на прэферэнцыі. Прэферэнцыйная сістэма. Прэферэнцыйная пошліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэфікса́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прэфікса, з прэфіксам. Прэфіксальны спосаб утварэння. Прэфіксальныя дзеясловы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)