эвакуі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., каго-што.
Правесці (праводзіць) арганізаваны вываз каго‑, чаго‑н. з небяспечнай мясцовасці. [Жонка Казанцава] эвакуіравала маёмасць бальніцы, дзе працавала ўрачом. Васілевіч. [Андрэй:] — Сям’ю эвакуіраваў на Урал, а сам, бачыш, не паспеў. Няхай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пратрыма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
1. каго-што. Патрымаць каго‑, што‑н. (на руках, у зубах, у роце і пад.) некаторы час. Пратрымаць дзіця на руках цэлы вечар.
2. каго-што. Не адпускаць, прымусіць быць, знаходзіцца дзе‑н. некаторы час. А Дануту доўга пратрымалі на Лукішках у турме, думаючы што-небудзь выпытаць. Карпюк. // што. Патрымаць што‑н. у сябе, не аддаваць некаторы час. Летась хлопцы пазычылі ў суседняй вёсцы, у сваяка, тоўсты том Гогаля, пратрымалі яго аж дагэтуль, дый то не хочацца аддаваць. Брыль. // што. Захаваць што‑н. у пэўным становішчы некаторы час. Пратрымаць акно адчыненым увесь дзень.
3. каго-што. Прымусіць прабыць каго‑н. у якім‑н. стане, становішчы некаторы час. Пратрымаць хворага ў пасцелі цэлы тыдзень.
4. без дап. Прабыць, захавацца, не змяняючыся некаторы час. Мароз пратрымаў два тыдні.
5. перан.; каго-што. Забяспечыць каго‑н. кормам; пракарміць. Цяпер Агаце не да парсюкоў, каб хоць як карову пратрымаць. Сабаленка. У .. [каваля] быў дробны кавалак зямлі, на якім льга было пратрымаць каня і карову. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дадаі́ць, ‑даю, ‑доіш, ‑доіць; зак., каго-што.
Скончыць даіць; поўнасцю выдаіць. Дадаіць карову.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
забада́ць, ‑ае; зак., каго.
Колючы рагамі, забіць або параніць; забасці. Бугай забадаў сабаку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
забру́дніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., каго-што.
Тое, што і забрудзіць. Забрудніць касцюм.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
задары́ць, ‑дару, ‑дорыш, ‑дорыць; зак., каго.
Паднесці каму‑н. многа падарункаў. Задарыць маладажонаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
закілза́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.
Укласці каню цуглі ў рот. Закілзаць каня.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заняво́льнік, ‑а, м.
Той, хто заняволіў або занявольвае каго‑, што‑н. Іншаземныя занявольнікі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запужа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Запалохаць, застрашыць, зрабіць баязлівым. Запужаць дзіця.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
затаўрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго-што.
Спец. Паставіць таўро; заклеймаваць. Затаўраваць каня.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)