апраксімава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апраксімава́ны |
апраксімава́ная |
апраксімава́нае |
апраксімава́ныя |
| Р. |
апраксімава́нага |
апраксімава́най
апраксімава́нае |
апраксімава́нага |
апраксімава́ных |
| Д. |
апраксімава́наму |
апраксімава́най |
апраксімава́наму |
апраксімава́ным |
| В. |
апраксімава́ны (неадуш.)
апраксімава́нага (адуш.) |
апраксімава́ную |
апраксімава́нае |
апраксімава́ныя (неадуш.)
апраксімава́ных (адуш.) |
| Т. |
апраксімава́ным |
апраксімава́най
апраксімава́наю |
апраксімава́ным |
апраксімава́нымі |
| М. |
апраксімава́ным |
апраксімава́най |
апраксімава́ным |
апраксімава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апраксіматы́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апраксіматы́ўны |
апраксіматы́ўная |
апраксіматы́ўнае |
апраксіматы́ўныя |
| Р. |
апраксіматы́ўнага |
апраксіматы́ўнай
апраксіматы́ўнае |
апраксіматы́ўнага |
апраксіматы́ўных |
| Д. |
апраксіматы́ўнаму |
апраксіматы́ўнай |
апраксіматы́ўнаму |
апраксіматы́ўным |
| В. |
апраксіматы́ўны (неадуш.)
апраксіматы́ўнага (адуш.) |
апраксіматы́ўную |
апраксіматы́ўнае |
апраксіматы́ўныя (неадуш.)
апраксіматы́ўных (адуш.) |
| Т. |
апраксіматы́ўным |
апраксіматы́ўнай
апраксіматы́ўнаю |
апраксіматы́ўным |
апраксіматы́ўнымі |
| М. |
апраксіматы́ўным |
апраксіматы́ўнай |
апраксіматы́ўным |
апраксіматы́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апраксімацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апраксімацы́йны |
апраксімацы́йная |
апраксімацы́йнае |
апраксімацы́йныя |
| Р. |
апраксімацы́йнага |
апраксімацы́йнай
апраксімацы́йнае |
апраксімацы́йнага |
апраксімацы́йных |
| Д. |
апраксімацы́йнаму |
апраксімацы́йнай |
апраксімацы́йнаму |
апраксімацы́йным |
| В. |
апраксімацы́йны (неадуш.)
апраксімацы́йнага (адуш.) |
апраксімацы́йную |
апраксімацы́йнае |
апраксімацы́йныя (неадуш.)
апраксімацы́йных (адуш.) |
| Т. |
апраксімацы́йным |
апраксімацы́йнай
апраксімацы́йнаю |
апраксімацы́йным |
апраксімацы́йнымі |
| М. |
апраксімацы́йным |
апраксімацы́йнай |
апраксімацы́йным |
апраксімацы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апраме́ньвальны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апраме́ньвальны |
апраме́ньвальная |
апраме́ньвальнае |
апраме́ньвальныя |
| Р. |
апраме́ньвальнага |
апраме́ньвальнай
апраме́ньвальнае |
апраме́ньвальнага |
апраме́ньвальных |
| Д. |
апраме́ньвальнаму |
апраме́ньвальнай |
апраме́ньвальнаму |
апраме́ньвальным |
| В. |
апраме́ньвальны (неадуш.)
апраме́ньвальнага (адуш.) |
апраме́ньвальную |
апраме́ньвальнае |
апраме́ньвальныя (неадуш.)
апраме́ньвальных (адуш.) |
| Т. |
апраме́ньвальным |
апраме́ньвальнай
апраме́ньвальнаю |
апраме́ньвальным |
апраме́ньвальнымі |
| М. |
апраме́ньвальным |
апраме́ньвальнай |
апраме́ньвальным |
апраме́ньвальных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апрато́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апрато́нны |
апрато́нная |
апрато́ннае |
апрато́нныя |
| Р. |
апрато́ннага |
апрато́ннай
апрато́ннае |
апрато́ннага |
апрато́нных |
| Д. |
апрато́ннаму |
апрато́ннай |
апрато́ннаму |
апрато́нным |
| В. |
апрато́нны (неадуш.)
апрато́ннага (адуш.) |
апрато́нную |
апрато́ннае |
апрато́нныя (неадуш.)
апрато́нных (адуш.) |
| Т. |
апрато́нным |
апрато́ннай
апрато́ннаю |
апрато́нным |
апрато́ннымі |
| М. |
апрато́нным |
апрато́ннай |
апрато́нным |
апрато́нных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апратэстава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апратэстава́ны |
апратэстава́ная |
апратэстава́нае |
апратэстава́ныя |
| Р. |
апратэстава́нага |
апратэстава́най
апратэстава́нае |
апратэстава́нага |
апратэстава́ных |
| Д. |
апратэстава́наму |
апратэстава́най |
апратэстава́наму |
апратэстава́ным |
| В. |
апратэстава́ны (неадуш.)
апратэстава́нага (адуш.) |
апратэстава́ную |
апратэстава́нае |
апратэстава́ныя (неадуш.)
апратэстава́ных (адуш.) |
| Т. |
апратэстава́ным |
апратэстава́най
апратэстава́наю |
апратэстава́ным |
апратэстава́нымі |
| М. |
апратэстава́ным |
апратэстава́най |
апратэстава́ным |
апратэстава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апра́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апра́ўлены |
апра́ўленая |
апра́ўленае |
апра́ўленыя |
| Р. |
апра́ўленага |
апра́ўленай
апра́ўленае |
апра́ўленага |
апра́ўленых |
| Д. |
апра́ўленаму |
апра́ўленай |
апра́ўленаму |
апра́ўленым |
| В. |
апра́ўлены (неадуш.)
апра́ўленага (адуш.) |
апра́ўленую |
апра́ўленае |
апра́ўленыя (неадуш.)
апра́ўленых (адуш.) |
| Т. |
апра́ўленым |
апра́ўленай
апра́ўленаю |
апра́ўленым |
апра́ўленымі |
| М. |
апра́ўленым |
апра́ўленай |
апра́ўленым |
апра́ўленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апро́шчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апро́шчаны |
апро́шчаная |
апро́шчанае |
апро́шчаныя |
| Р. |
апро́шчанага |
апро́шчанай
апро́шчанае |
апро́шчанага |
апро́шчаных |
| Д. |
апро́шчанаму |
апро́шчанай |
апро́шчанаму |
апро́шчаным |
| В. |
апро́шчаны (неадуш.)
апро́шчанага (адуш.) |
апро́шчаную |
апро́шчанае |
апро́шчаныя (неадуш.)
апро́шчаных (адуш.) |
| Т. |
апро́шчаным |
апро́шчанай
апро́шчанаю |
апро́шчаным |
апро́шчанымі |
| М. |
апро́шчаным |
апро́шчанай |
апро́шчаным |
апро́шчаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апрычо́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апрычо́ны |
апрычо́ная |
апрычо́нае |
апрычо́ныя |
| Р. |
апрычо́нага |
апрычо́най
апрычо́нае |
апрычо́нага |
апрычо́ных |
| Д. |
апрычо́наму |
апрычо́най |
апрычо́наму |
апрычо́ным |
| В. |
апрычо́ны (неадуш.)
апрычо́нага (адуш.) |
апрычо́ную |
апрычо́нае |
апрычо́ныя (неадуш.)
апрычо́ных (адуш.) |
| Т. |
апрычо́ным |
апрычо́най
апрычо́наю |
апрычо́ным |
апрычо́нымі |
| М. |
апрычо́ным |
апрычо́най |
апрычо́ным |
апрычо́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апрыярысты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апрыярысты́чны |
апрыярысты́чная |
апрыярысты́чнае |
апрыярысты́чныя |
| Р. |
апрыярысты́чнага |
апрыярысты́чнай
апрыярысты́чнае |
апрыярысты́чнага |
апрыярысты́чных |
| Д. |
апрыярысты́чнаму |
апрыярысты́чнай |
апрыярысты́чнаму |
апрыярысты́чным |
| В. |
апрыярысты́чны (неадуш.)
апрыярысты́чнага (адуш.) |
апрыярысты́чную |
апрыярысты́чнае |
апрыярысты́чныя (неадуш.)
апрыярысты́чных (адуш.) |
| Т. |
апрыярысты́чным |
апрыярысты́чнай
апрыярысты́чнаю |
апрыярысты́чным |
апрыярысты́чнымі |
| М. |
апрыярысты́чным |
апрыярысты́чнай |
апрыярысты́чным |
апрыярысты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)