непрыда́тнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан непрыдатнага; непрыгоднасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

непрыту́льнасць, ‑і, ж.

Разм. Уласцівасць і стан непрытульнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

няско́нчанасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан няскончанага; незавершанасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пабуйне́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. пабуйнець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пабурэ́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. пабурэць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нагрэ́тасць, ‑і, ж.

Стан нагрэтага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наздрава́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан наздраватага; порыстасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаўдрымо́тны, ‑ая, ‑ае.

Блізкі да дрымотнага. Напаўдрымотны стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

памярцве́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. памярцвець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бро́сненне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. броснець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)