насычэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. насычаць — насыціць і насычацца — насыціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

націска́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. націскаць — націснуць (у 1, 2 і 6 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наця́гванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. нацягваць — нацягнуць (у 1, 3 і 5 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недаацэ́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. недаацаніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набіра́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. набіраць — набраць (у 1–3 і 8 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нава́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; ж.

Дзеянне паводле дзеясл. наваліць (у 2, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навядзе́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. наводзіць — навесці (у 5, 7 і 8 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нагрува́шчанне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле дзеясл. нагрувасціць.

2. Тое, што нагрувашчана. Нагрувашчанне скал.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нака́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. накачваць — накачаць (у 1, 3 і 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накру́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. накручваць — накруціць (у 1–3 і 5 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)