летаргі́я, ‑і, ж.

Хваравіты стан, падобны на сон.

[Грэч. lethargia.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засму́чанасць і засмучо́насць, ‑і, ж.

Стан засмучанага, засмучонага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

збядне́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. збяднець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звяда́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. звядаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маўча́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. маўчаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мле́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. млець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

многасяме́йнасць, ‑і, ж.

Стан многасямейнага; наяўнасць вялікай сям’і.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нагрэ́тасць, ‑і, ж.

Стан нагрэтага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наздрава́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан наздраватага; порыстасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаўдрымо́тны, ‑ая, ‑ае.

Блізкі да дрымотнага. Напаўдрымотны стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)