дыферэнцы́раванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дыферэнцыраваць і стан паводле знач. дзеясл. дыферэнцыравацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

еўрапеіза́цыя, ‑і, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. еўрапеізаваць і стан паводле знач. дзеясл. еўрапеізавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забало́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. забалочваць і стан паводле знач. дзеясл. забалочвацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заво́дка, ‑і, ДМ ‑дцы, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. заводзіць — завесці (у 6 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заво́зка, ‑і, ДМ ‑зцы, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. завозіць — завезці (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набіра́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. набіраць — набраць (у 1–3 і 8 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нава́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; ж.

Дзеянне паводле дзеясл. наваліць (у 2, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навядзе́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. наводзіць — навесці (у 5, 7 і 8 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нагрува́шчанне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле дзеясл. нагрувасціць.

2. Тое, што нагрувашчана. Нагрувашчанне скал.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нака́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. накачваць — накачаць (у 1, 3 і 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)