візгата́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. візгатаць, а таксама гукі гэтага дзеяння: візгат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вішча́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вішчаць, а таксама гукі гэтага дзеяння; віск.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

во́йканне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. войкаць, а таксама гукі гэтага дзеяння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вурката́нне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. вуркатаць, а таксама гукі гэтага дзеяння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

двае́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дваіць і стан паводле знач. дзеясл. дваіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыферэнцы́раванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дыферэнцыраваць і стан паводле знач. дзеясл. дыферэнцыравацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

еўрапеіза́цыя, ‑і, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. еўрапеізаваць і стан паводле знач. дзеясл. еўрапеізавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гартава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. гартаваць і стан паводле знач. дзеясл. гартавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

германіза́цыя, ‑і, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. германізаваць і стан паводле знач. дзеясл. германізавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гнае́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. гнаіць і стан паводле знач. дзеясл. гнаіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)