землеўпара́дчык, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне землеўпарадкавання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

землязна́вец, ‑наўца, м.

Спецыяліст у галіне землязнаўства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зоагео́граф, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне зоагеаграфіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зоапсіхо́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне зоапсіхалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

імуно́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне імуналогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

індо́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне індалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іхтыёлаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне іхтыялогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акіяно́граф, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне акіянаграфіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акіяно́лаг, ‑а, ж.

Спецыяліст у галіне акіяналогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акушэ́р, ‑а, м.

Урач, спецыяліст па акушэрству.

[Фр. accoucheur.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)