вадзі́ць, ваджу́, во́дзіш, во́дзіць; незак.

1. Тое, што і весці ў 1, 2 і 4 знач. (але абазначае дзеянне, што адбываецца не ў адзін час, не за адзін прыём або не ў адным напрамку).

В. дзяцей гуляць.

В. войскі ў бой.

В. смыкам па струнах.

В. машыну.

2. што з кім. Падтрымліваць (знаёмства, дружбу).

3. пераважна безас., каго-што. Хістаць у бакі, заносіць пры хадзьбе, яздзе.

Машыну пачало в. па слізкай дарозе.

4. Кіраваць гульнямі, танцамі.

|| наз. ваджэ́нне, -я, н. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дэманстра́цыя, -і, мн. -і, -цый, ж.

1. Масавае шэсце для выказвання якіх-н. грамадска-палітычных настрояў.

Першамайская д.

2. Нагляднае азнаямленне з чым-н., публічны паказ.

Д. фільма.

3. Праяўленне, сведчанне чаго-н.

Д. патрыятызму.

4. Ваенная аперацыя, якая мае на мэце адцягнуць увагу праціўніка ад месца галоўнага ўдару.

5. Дзеянне, якое падкрэслена выказвае пратэст супраць чаго-н., нязгоду з чым-н.

Устроіць дэманстрацыю каму-н.

|| прым. дэманстрацы́йны, -ая, -ае (да 1, 2 і 5 знач.).

Дэманстрацыйныя табліцы.

Дэманстрацыйная зала.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ме́ра, -ы, мн. -ы, мер, ж.

1. Адзінка вымярэння.

М. даўжыні.

М. вагі.

2. Велічыня, ступень чаго-н.

3. Дзеянне або сукупнасць дзеянняў, сродкаў для ажыццяўлення чаго-н.

Прыняць рашучыя меры.

Меры сацыяльнай асцярогі.

Знаць меру — праяўляць умеранасць у чым-н.

У меру

1) дастаткова, 2) якраз столькі, колькі і трэба.

У адной меры — такі самы, як і быў раней, без змен.

Па меры чаго, прыназ. з Р у адпаведнасці з чым-н., супадаючы з чым-н.

Па меры сіл.

Па меры магчымасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выжыва́нне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выжываць ​1 — выжыць ​1.

выжыва́нне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выжываць ​2 — выжыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

задава́нне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. задаваць — задаць.

задава́нне 2, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. задавацца ​2; фанабэрыстасць, ганарлівасць, зазнайства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выпраўле́нне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выпраўляць ​1 — выправіць ​1.

выпраўле́нне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выпраўляць ​2 — выправіць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вычэ́сванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вычэсваць ​1 — вычасаць ​1.

вычэ́сванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вычэсваць ​2 — вычасаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абко́лванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абколваць ​1 — абкалоць ​1.

абко́лванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абколваць ​2 — абкалоць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падру́бліванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падрубліваць ​1 — падрубіць ​1.

падру́бліванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падрубліваць ​2 — падрубіць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падто́чванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падточваць ​1 — падтачыць ​1.

падто́чванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падточваць ​2 — падтачыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)