паклада́нец, ‑нца, м.

Разм. Той, каго спакладалі, кастрыравалі; кастрат. Бычок-пакладанец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паклада́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго.

Кастрыраваць, лягчаць (жывёл). Пакладаць бычкоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паланізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., каго-што.

Апалячыць (апалячваць).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напрыбяга́ць, ‑ае; безас. зак., каго.

Прыбегчы ў вялікай колькасці. Напрыбягала дзяцей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напрылята́ць, ‑ае; безас. зак., каго-чаго.

Прыляцець, прыбыць у вялікай колькасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наску́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-чаго.

Тое, што і наскупляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

начу́біць, ‑чублю, ‑чубіш, ‑чубіць; зак., каго.

Разм. Нацягаць, натузаць за валасы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неадабрэ́нне, ‑я, н.

Адмоўная ацэнка каго‑, чаго‑н. Выказаць сваё неадабрэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

несудзі́масць, ‑і, ж.

Адсутнасць судзімасці ў каго‑н. Даведка аб несудзімасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыкі́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-чаго.

Тое, што і навыкідаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)