дыстыляцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дыстыляцыі, прызначаны для дыстыляцыі. Дыстыляцыйны апарат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыфірамбі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дыфірамба (у 1 знач.). Дыфірамбічны тон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыхатамі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дыхатаміі. Дыхатамічныя адзнакі. Дыхатамічнае разгалінаванне сцябла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыяле́ктны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дыялекту. Дыялектныя асаблівасці мовы. Дыялектны выраз.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэрывацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да дэрывацыі. Дэрывацыйны канал. Дэрывацыйная марфема.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жаўне́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да жаўнера, жаўнераў, належыць ім. Жаўнерская форма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жрэ́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да жраца, жрацоў, належыць ім. Жрэцкая каста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

задыяка́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да задыяка, знаходзіцца ў задыяку. Задыякальныя сузор’і.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зажы́нкавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да зажынак, звязаны з зажынкамі. Зажынкавы сноп.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

псіхапаталагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да псіхапаталогіі, звязаны з ёй. Псіхапаталагічнае даследаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)