апрана́цца несов.

1. одева́ться;

2. разг. (обеспечиваться одеждой) одева́ться;

3. (у каго, у што) наряжа́ться (кем, во что), одева́ться (кем, во что)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апрану́цца сов.

1. оде́ться;

2. разг. (обеспечиться одеждой) оде́ться;

3. (у каго, у што) наряди́ться (кем, во что), оде́ться (кем, во что)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адступа́цца несов.

1. отступа́ть, отходи́ть; (в сторону — ещё) сторони́ться;

2. перен. отступа́ться;

3. (ад каго) отступа́ться, оставля́ть (кого);

1-3 см. адступі́цца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́вучыцца (с инф., на, за каго и без доп.) сов. научи́ться, обучи́ться (с инф., чему);

в. на (за) аграно́ма — вы́учиться на агроно́ма

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

налуча́ць несов., разг.

1. напада́ть, натыка́ться, ната́лкиваться, набреда́ть;

2. настига́ть, застига́ть;

3. (каго, што) случа́ться (с кем, чем);

1-3 см. налучы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пераадо́ленне ср.

1. (каго, што) побе́да ж. (над кем, чем);

2. преодоле́ние;

3. преодоле́ние, переси́ливание, превозмога́ние;

1-3 см. пераадо́лець 1-3

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падве́зці сов., в разн. знач. подвезти́;

п. каго́е́будзь — подвезти́ кого́-л.;

п. к до́му — подвезти́ к до́му;

п. дроў — подвезти́ дров

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праня́цца сов.

1. пропита́ться;

сце́ны ~нялі́ся ві́льгаццю — сте́ны пропита́лись сы́ростью;

2. преиспо́лниться;

п. пава́гай да каго́е́будзь — преиспо́лниться уваже́нием к кому́-л.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адне́сціся, ‑нясуся, ‑нясешся, ‑нясецца; ‑нясёмся, ‑несяцеся; пр. аднёсся, ‑неслася; заг. аднясіся; зак.

Паставіцца пэўным чынам да каго‑, чаго‑н.; выявіць свае адносіны да каго‑, чаго‑н. Уважліва аднесціся да жаданняў дзіцяці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адчастава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго.

Разм. Пачаставаць каго‑н.; аддзякаваць пачастункам за пачастунак. Сабастыян Рамашка пачаў тут расказваць, як Савасцей Панебра пасля надумаўся быў чым-небудзь падобным адчаставаць жонку. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)