Verbum

прадрака́льнік, -а, мн. -і, -аў, м. (кніжн.).

Той, хто прадракае, прадказвае што-н. наперад.

|| ж. прадрака́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

праекта́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто складае праект (у 1 знач.), аўтар праекта (у 1 знач.).

мо́днік, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).

Той, хто ва ўсім прытрымліваецца моды; франт.

|| ж. мо́дніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

надгля́дчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто робіць надгляд.

|| ж. надгля́дчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

|| прым. надгля́дчыцкі, -ая, -ае.

налётчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Грабежнік, той, хто займаецца налётамі (у 3 знач.).

|| ж. налётчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

нарыхто́ўшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто займаецца нарыхтоўкамі.

|| ж. нарыхто́ўшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

|| прым. нарыхто́ўшчыцкі, -ая, -ае.

натуралі́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

1. Той, хто вывучае, даследуе прыроду.

Гурток юных натуралістаў.

2. Паслядоўнік натуралізму.

перасме́шнік, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).

Той, хто любіць высмейваць, перадражніваць каго-н.

|| ж. перасме́шніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

піску́н, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м. (разм.).

Той, хто часта пішчыць.

|| ж. піску́ха, -і, ДМ -ку́се, мн. -і, -ку́х.

плаце́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м. (афіц.).

Той, хто ўносіць плацеж, плацяжы.

П. падаткаў.

|| ж. плаце́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.