вальцо́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да вальцоўкі. Вальцовачная машына. Вальцовачны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

днопаглы́бны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для паглыблення дна (у 1 знач.). Днопаглыбная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратруча́льнік, ‑а, м.

Машына, апарат, прыстасаванне для пратручвання, абеззаражвання насення, пасадачнага матэрыялу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паперарэ́зальны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да разразання паперы. Паперарэзальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

снава́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Разм. Снавальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сшыва́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для сшывання чаго‑н. Сшывальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уру́бавы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць, прызначаны для ўтварэння ўрубаў. Урубавая машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уру́баўка, ‑і, ДМ ‑баўцы; Р мн. ‑бавак; ж.

Разм. Урубавая машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

часа́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для часання воўны, ільну і пад. Часальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрамашы́на, ‑ы, ж.

Машына, якая выпрацоўвае электраэнергію ці ператварае яе ў механічную.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)