бе́ганне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. бегаць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вычэ́рпванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. вычэрпваць — вычарпаць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гатава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. гатаваць (у 1 знач.). Гатаванне вячэры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

геліятрапі́зм, ‑у, м.

Уласцівасць раслін рэагаваць рухам, паваротам на дзеянне сонечнага святла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адбрако́ўка, ‑і, ДМ ‑коўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адбракоўваць — адбракаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адгаро́джванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адгароджваць — адгарадзіць і адгароджвацца — адгарадзіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзява́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адзяваць — адзець і адзявацца — адзецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адко́л, ‑у, м.

Дзеянне паводле дзеясл. адколваць — адкалоць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адко́пка, ‑і, ДМ ‑пцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адкопваць — адкапаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адко́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. адкошваць — адкасіць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)