насме́шнік, ‑а, м.

Чалавек, які любіць насміхацца з каго‑, чаго‑н. Злыя насмешнікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наўскі́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і наўскідаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нафастрыгава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе; зак., што і чаго.

Прашыць буйнымі шыўкамі, зрабіць фастрыгу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наштабнава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак., што і чаго.

Спец. Настрачыць, прашыць шляхам штабнавання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наштапава́ць, ‑пую, ‑пуеш, ‑пуе; зак., што і чаго.

Разм. Тое, што і наштабнаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недаразвіццё, ‑я, н.

Недастатковае развіццё, затрымка ў развіцці каго‑, чаго‑н. Недаразвіццё крылаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праканспектава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.

Скласці канспект чаго‑н.; заканспектаваць. Праканспектаваць падручнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пранумарава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.

Зрабіць нумарацыю чаго‑н. Пранумараваць старонкі машынапісу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

процідзе́йны, ‑ая, ‑ае.

Накіраваны супраць каго‑, чаго‑н.; які аказвае процідзеянне. Процідзейныя сілы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераасігнава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак., што.

Асігнаваць па-іншаму; змяніць асігнаванне чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)