спасцерага́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спасцерага́льнік |
спасцерага́льнікі |
| Р. |
спасцерага́льніка |
спасцерага́льнікаў |
| Д. |
спасцерага́льніку |
спасцерага́льнікам |
| В. |
спасцерага́льніка |
спасцерага́льнікаў |
| Т. |
спасцерага́льнікам |
спасцерага́льнікамі |
| М. |
спасцерага́льніку |
спасцерага́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спацяша́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спацяша́льнік |
спацяша́льнікі |
| Р. |
спацяша́льніка |
спацяша́льнікаў |
| Д. |
спацяша́льніку |
спацяша́льнікам |
| В. |
спацяша́льніка |
спацяша́льнікаў |
| Т. |
спацяша́льнікам |
спацяша́льнікамі |
| М. |
спацяша́льніку |
спацяша́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спачува́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спачува́льнік |
спачува́льнікі |
| Р. |
спачува́льніка |
спачува́льнікаў |
| Д. |
спачува́льніку |
спачува́льнікам |
| В. |
спачува́льніка |
спачува́льнікаў |
| Т. |
спачува́льнікам |
спачува́льнікамі |
| М. |
спачува́льніку |
спачува́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спашука́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спашука́льнік |
спашука́льнікі |
| Р. |
спашука́льніка |
спашука́льнікаў |
| Д. |
спашука́льніку |
спашука́льнікам |
| В. |
спашука́льніка |
спашука́льнікаў |
| Т. |
спашука́льнікам |
спашука́льнікамі |
| М. |
спашука́льніку |
спашука́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спелеааквана́ўт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спелеааквана́ўт |
спелеааквана́ўты |
| Р. |
спелеааквана́ўта |
спелеааквана́ўтаў |
| Д. |
спелеааквана́ўту |
спелеааквана́ўтам |
| В. |
спелеааквана́ўта |
спелеааквана́ўтаў |
| Т. |
спелеааквана́ўтам |
спелеааквана́ўтамі |
| М. |
спелеааквана́ўце |
спелеааквана́ўтах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спецкур’е́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спецкур’е́р |
спецкур’е́ры |
| Р. |
спецкур’е́ра |
спецкур’е́раў |
| Д. |
спецкур’е́ру |
спецкур’е́рам |
| В. |
спецкур’е́ра |
спецкур’е́раў |
| Т. |
спецкур’е́рам |
спецкур’е́рамі |
| М. |
спецкур’е́ру |
спецкур’е́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спецрэда́ктар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спецрэда́ктар |
спецрэда́ктары |
| Р. |
спецрэда́ктара |
спецрэда́ктараў |
| Д. |
спецрэда́ктару |
спецрэда́ктарам |
| В. |
спецрэда́ктара |
спецрэда́ктараў |
| Т. |
спецрэда́ктарам |
спецрэда́ктарамі |
| М. |
спецрэда́ктару |
спецрэда́ктарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сплю́х
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сплю́х |
сплю́хі |
| Р. |
сплю́ха |
сплю́хаў |
| Д. |
сплю́ху |
сплю́хам |
| В. |
сплю́ха |
сплю́хаў |
| Т. |
сплю́хам |
сплю́хамі |
| М. |
сплю́ху |
сплю́хах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спортарганіза́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спортарганіза́тар |
спортарганіза́тары |
| Р. |
спортарганіза́тара |
спортарганіза́тараў |
| Д. |
спортарганіза́тару |
спортарганіза́тарам |
| В. |
спортарганіза́тара |
спортарганіза́тараў |
| Т. |
спортарганіза́тарам |
спортарганіза́тарамі |
| М. |
спортарганіза́тару |
спортарганіза́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спортфункцыяне́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спортфункцыяне́р |
спортфункцыяне́ры |
| Р. |
спортфункцыяне́ра |
спортфункцыяне́раў |
| Д. |
спортфункцыяне́ру |
спортфункцыяне́рам |
| В. |
спортфункцыяне́ра |
спортфункцыяне́раў |
| Т. |
спортфункцыяне́рам |
спортфункцыяне́рамі |
| М. |
спортфункцыяне́ру |
спортфункцыяне́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)