звадкава́цца, ‑куецца; зак.

Перайсці ў вадкі стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замкну́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан замкнутага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запало́ханасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан запалоханага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запужа́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан запужанага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зара́жанасць, ‑і, ж.

Стан заражанага. Заражанасць паветра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засаро́мленасць, ‑і, ж.

Стан засаромленага. Дзявочая засаромленасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засме́чанасць, ‑і, ж.

Стан засмечанага. Засмечанасць насення.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераспе́ласць, ‑і, ж.

Стан і якасць пераспелага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прасве́тленасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан прасветленага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разду́млівасць, ‑і, ж.

Стан і ўласцівасць раздумлівага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)