агламера́т, ‑у,
1. Рыхлае скапленне
2. Спечаная ў кавалкі дробная або пылападобная руда.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агламера́т, ‑у,
1. Рыхлае скапленне
2. Спечаная ў кавалкі дробная або пылападобная руда.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парытэ́т, ‑у,
1. Прынцып роўнасці і раўнапраўя бакоў пры разборы канфліктаў і пад.
2. Суадносіны валют
[Ад лац. paritas, paritatis — роўнасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сімпо́зіум, ‑а,
Нарада па якім‑н. навуковым пытанні (звычайна з удзелам прадстаўнікоў
[Ад лац. symposium — баляванне, банкет, бяседа.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
склеро́з, ‑у,
Хвароба, якая выяўляецца ў паталагічным ушчыльненні
[Ад грэч. sklérōsis — зацвярдзенне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стэрэо́метр, ‑а,
Прыбор для выканання па паземных фатаграфіях, аэраздымках і касмічных фотаздымках
[Ад грэч. stereos — цвёрды; прасторавы, аб’ёмны і metreō — вымяраю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
філатэлі́я, ‑і,
Калекцыяніраванне і вывучэнне паштовых і гербавых марак, канвертаў з маркамі і штэмпелямі, а таксама папяровых грашовых знакаў
[Фр. philatélie ад грэч. philos — сябар і ateléia — вызваленне ад аплаты.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цудадзе́йнасць, ‑і,
Уласцівасць цудадзейнага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рассялі́цца, 1 і 2
1. Пасяліцца ў
2. Пасяліцца асобна (пра тых, хто жыў разам).
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
акамада́цыя, -і,
1. Прыстасаванне (арганізма).
2. У мовазнаўстве: фанетычны працэс прыстасавання вымаўлення сумежных зычных і галосных гукаў, у выніку чаго ўласцівасць аднаго гука часткова пашыраецца на іншы.
Акамадацыя вока — здольнасць вока прыстасоўвацца да разгляду прадметаў на
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
скрыжава́ць, -жу́ю, -жу́еш, -жу́е; -жу́й; -жава́ны;
1. што. Скласці што
2. каго-што. Зрабіць спарванне
Скрыжаваць шпагі — уступіць у бой, спрэчку.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)