фіксава́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. фіксаваць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. фіксавацца. Фіксаванне сігналу. Фіксаванне малюнка. Фіксаванне плёнкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фікса́цыя, ‑і, ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. фіксаваць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. фіксавацца. Фіксацыя ўвагі. Фіксацыя тканкі. Фіксацыя землетрасення.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
закі́дванне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. закідваць 1 — закі́даць.
закі́дванне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. закідваць 2 — закінуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маркірава́нне 1, ‑я, н.
Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. маркіраваць 1.
маркірава́нне 2, ‑я, н.
Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. маркіраваць 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наве́шванне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. навешваць 1 — навесіць.
наве́шванне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. навешваць 2 — навешаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выме́шванне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. вымешваць 1 — вымесіць.
выме́шванне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. вымешваць 2 — вымешаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агале́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. агаляць — агаліць (у 1, 5 знач.); дзеянне і стан паводле дзеясл. агаляцца — агаліцца (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
драбле́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. драбіць і стан паводле дзеясл. драбіцца (у 1 знач.). Драбленне горнай пароды. Драбленне сялянскіх гаспадарак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыме́шванне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прымешваць 1 — прымясіць.
прыме́шванне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прымешваць 2 — прымяшаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разме́шванне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. размешваць 1 — размясіць.
разме́шванне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. размешваць 2 — размяшаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)