сасу́д м., в разн. знач. сосу́д;
крывяно́сны с. — кровено́сный сосу́д;
~ды раслі́н — сосу́ды расте́ний
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
стэнд м., в разн. знач. стенд;
~ды вы́стаўкі — сте́нды вы́ставки;
выпрабава́льны с. — испыта́тельный стенд
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
эстра́да ж., в разн. знач. эстра́да;
высо́кая э. — высо́кая эстра́да;
арты́ст ~ды — арти́ст эстра́ды
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пору́ха уст., обл.
1. (вред) шко́да, -ды ж.; (убыток) стра́та, -ты ж.;
2. (беда, неприятность) бяда́, -ды́ ж., непрые́мнасць, -ці ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Пумпы́ська фалькл. ’цыцка’, эўфем. ’палавы орган’: вазьму я быську, ды за пумпыську: а дай, быську, малака! (ушац., Полымя, 2000, 11, 140), рус. смал. пупы́ська ’тс’. Утварэнне з экспрэсіўнай асновай пумп‑, суадноснай з пуп‑, для называння круглых кароткіх прадметаў, параўн. пупы́шка ’мякіш, кончык пальца’ (гл. пупышы).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тык 1 — аддзеяслоўная часціца, перадае раптоўнае або нечаканае дзеянне (мсцісл., Нар. лекс., Нас.). Ад тыкаць (гл.).
Тык 2 — злучнік або часціца: тык багдайбы мяне (В. Дунін-Марцінкевіч), укр. дыял. тик ‘тс’. Паводле Копечнага (Этимология–1967, 27; ESSJ SG, 2, 77), вынік дэсанарызацыі дык (гл. ды).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
сляса́рня, ‑і, ж.
Слясарная майстэрня. Па гарбарнях ды слясарнях, сярод краўцоў, шапачнікаў ды шчотачнікаў пайшлі гутаркі наконт урачыстага святкавання 1 Мая. Гартны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ша́пачнік, ‑а, м.
Майстар, які шые шапкі. Па гарбарнях ды слясарнях, сярод краўцоў, шапачнікаў ды шчотачнікаў пайшлі гутаркі наконт урачыстага святкавання 1 Мая. Гартны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
купі́ла ср., разг., шутл. купи́ло;
купі́ў бы, ды к. няма́ — купи́л бы, да купи́ла нет
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нажи́вка ж. прына́да, -ды ж.; (живец) жыве́ц, род. жыўца́ м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)