мя́ўканне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. мяўкаць; гукі гэтага дзеяння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набыццё, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. набыць ​1 (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нава́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. наварваць — наварыць (у 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вучо́ба, ‑ы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вучыцца; навучанне, вучэнне; заняткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́верка, ‑і, ДМ ‑рцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выверыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выду́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выдушваць ​1 — выдушыць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выка́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. выкачваць — выкачаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкліка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. выкліка́ць — вы́клікаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выко́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. выкочваць — выкаціць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выле́чванне, ‑я, н.

Дзеянне і працэс паводле знач. дзеясл. вылечваць — вылечыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)