вы́верка, ‑і, ДМ ‑рцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выверыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

азада́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. азадачваць ​2 — азадачыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акірко́ўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. акіркаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акцэнто́ўка, ‑і, ДМ ‑тоўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. акцэнтаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

амаладжэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. амаладзіць, амаладзіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выду́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выдушваць ​1 — выдушыць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выка́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. выкачваць — выкачаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкліка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. выкліка́ць — вы́клікаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выко́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. выкочваць — выкаціць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выле́чванне, ‑я, н.

Дзеянне і працэс паводле знач. дзеясл. вылечваць — вылечыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)