бяспра́ўны, ‑ая, ‑ае.
Які не мае палітычных і грамадзянскіх правоў; пазбаўлены правоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бяспра́ўны, ‑ая, ‑ае.
Які не мае палітычных і грамадзянскіх правоў; пазбаўлены правоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
масо́ўка, ‑і,
1. Невялікі мітынг, тайны рэвалюцыйны сход у дарэвалюцыйнай
2. Масавая экскурсія, прагулка.
3. Масавая сцэна (у спектаклі, фільме).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ру́скі 1,
ру́скі 2, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да Русі.
2. Які мае адносіны да рускіх, належыць ім.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
семіна́рыя, ‑і,
1. Сярэдняя спецыяльная павучальная ўстанова ў дарэвалюцыйнай
2. Сярэдняя духоўная навучальная ўстанова.
[Ад лац. seminarium — рассаднік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дырэктры́са 1, ‑ы,
Начальніца жаночай навучальнай установы ў дарэвалюцыйнай
дырэктры́са 2, ‑ы,
Прамая лінія, якая мае тую ўласцівасць, што адносіны адлегласцей любога пункта крывой (канічнага сячэння) ад гэтай прамой і да дадзенага пункта (фокуса сячэння) ёсць велічыня пастаянная.
[Фр. directrice.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нігілі́ст, ‑а,
1. Чалавек, які адмаўляе ўсе грамадскія каштоўнасці, нормы, прынцыпы маралі, законы; прыхільна; нігілізму (у 1 знач.).
2. Прадстаўнік разначыннай інтэлігенцыі 60‑х гг. XIX ст. у
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паве́раны, ‑ага,
Асоба, якая мае права дзейнічаць ад імя якой‑н. асобы або ўстановы ў афіцыйным парадку.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
со́тнік, ‑а,
1. Начальнік сотні воінаў у Старажытнай Русі.
2. У дарэвалюцыйнай
3. Начальнік адміністрацыйна-тэрытарыяльнай сотні на Украіне ў 16–18 стст.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Сабо́р 1 ’у дарэвалюцыйнай
Сабо́р 2 ’куча’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
рэа́льны, -ая, -ае.
1. Які сапраўды існуе ў рэчаіснасці, не ўяўны.
2. Які можа быць ажыццёўлены, здзейснены.
3. Практычны, заснаваны на разуменні наяўных умоў, абставін.
Рэальнае вучылішча — у дарэвалюцыйнай
Рэальная заработная плата (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)