разжа́ться

1. (о кулаке) расці́снуцца, раскамячы́цца, разня́цца;

2. (о зубах) расшчапі́цца, разня́цца; (о губах) растулі́цца;

3. (о пружине и т. п.) распусці́цца, адпусці́цца, пасла́біцца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расшчапля́цца несов.

1. расщепля́ться, раска́лываться;

2. (распадаться, раздробляться) расщепля́ться;

3. хим. расщепля́ться;

4. разжима́ться, разъединя́ться, разнима́ться;

1-4 см. расшчапі́цца 1-4;

5. страд. рас-

щепля́ться, раска́лываться; разжима́ться; разъединя́ться, разводи́ться, разнима́ться; раздробля́ться, размозжа́ться; см. расшчапля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пабі́цца, ‑б’юся, ‑б’ешся, ‑б’ецца; ‑б’ёмся, ‑б’яцеся; заг. пабіся; зак.

1. Разбіцца на кавалкі, часткі. Графік пабіўся. Шыба пабілася. □ Збанок упаў на зямлю і пабіўся. Чорны.

2. Пабіць адзін аднаго. Няма тае гадзіны, каб [дзеці] не пабіліся. Колас.

3. Стукнуўшыся, разбіць сабе што‑н. У час крушэння цягніка Шайдоб моцна пабіўся і ляжаў дома. Федасеенка.

4. Псавацца ад штуршкоў, удараў. Яблыкі пабіліся. Гарбуз пабіўся.

5. Падзяліцца на часткі; расшчапіцца. Некаторыя хвоі аж на ралы пабіліся. Чорны. Веснавыя хмары пабіліся на грубы, падняліся ўверх. Грамовіч.

6. перан. Разм. Многа папрацаваць над чым‑н. Пабіцца над задачай. Пабіцца над артыкулам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)