хлапе́ц, -пца́, мн. -пцы́, -пцо́ў, м.
Падлетак мужчынскага полу.
|| памянш.-ласк. хлапчаня́, -ня́ці, мн. -ня́ты, -ня́т, н. і хлапчанё, -ня́ці, мн. -ня́ты, -ня́т, н.
|| прым. хлапе́чы, -ая, -ае і хлапе́цкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
узмацне́лы, -ая, -ае.
1. Які ўзмацнеў, павялічыўся ў сіле, стаў больш трывалым.
У. вецер.
Узмацнелая дружба.
2. Які стаў больш здаровым, моцным.
У. падлетак.
3. Які атрымаў больш шырокі размах і арганізаванасць.
Узмацнелыя атрады партызан.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
недаро́стак, -тка, мн. -ткі, -ткаў, м.
1. Чалавек, які не дасягнуў паўналецця; падлетак.
2. Чалавек, жывёла або расліна нізкага росту.
Дзяўчынка-н. Бярозкі-недаросткі.
3. перан. Той, хто не дасягнуў грамадскай, інтэлектуальнай сталасці.
Палітычныя недаросткі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цыбатава́ты, ‑ая, ‑ае.
Разм. Трохі цыбаты. Ён, Станіслаў, цыбатаваты, ужо ладны падлетак, бяжыць па .. соль у .. краму. Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маларо́слы, ‑ая, ‑ае.
Невялікага росту, нізкарослы. Хлапчук хоць яшчэ і падлетак, але ўжо большы за матку, бо яна — жанчына маларослая. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ю́нга, ‑і, м.
Падлетак на судне, які рыхтуецца стаць матросам і вывучае марскую справу, а таксама малодшы матрос у некаторых замежных флотах.
[Ням. Junge — хлопчык.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Падшпа́рак іран. ’хлапчук 12–16 гадоў, падлетак’ (Сцяшк.). Да шпарыць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
хлапчу́к, ‑а, м.
Невялікі хлапец, падлетак. Хлапчукі бягуць гурбой Ды крычаць наперабой: — Дожджык, дожджык, секані, Я паг еду на кані!.. Арочка. [Кастусь:] — Семінарыя сёе-тое дала.. Прыйшоў сюды кожны з нас хлапчуком, а пакідае дарослым чалавекам, — гэта многае значыць! С. Александровіч. Хлапчук хоць яшчэ і падлетак, але ўжо большы за матку, бо яна — жанчына маларослая і шчуплая. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даўгару́кі, ‑ая, ‑ае.
З доўгімі рукамі. З выгляду гэта быў падлетак, худы, даўгарукі, з тонкай шыяй, а па хадзе, па прыгорбленай постаці — мужчына. Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
о́трок
1. уст. падле́так, -тка м., хлапе́ц, -пца́ м.;
2. (член дружины) ист. о́трак, -ка м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)