адрапарава́ць
‘далажыць пра што-небудзь па правілах вайсковай службы; выразна вымавіць, афіцыйна паведаміць пра што-небудзь (адрапартаваць прывітанне)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адрапару́ю |
адрапару́ем |
| 2-я ас. |
адрапару́еш |
адрапару́еце |
| 3-я ас. |
адрапару́е |
адрапару́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адрапарава́ў |
адрапарава́лі |
| ж. |
адрапарава́ла |
| н. |
адрапарава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адрапару́й |
адрапару́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адрапарава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тэлеграфава́ць, -фу́ю, -фу́еш, -фу́е; -фу́й; -фава́ны; зак. і незак., што і аб чым.
Паведаміць (паведамляць) па тэлеграфе.
Т. аб выездзе.
|| наз. тэлеграфава́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
предуве́домить сов., уст. паве́даміць (напе́рад, за́гадзя); (предупредить) папярэ́дзіць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Паведамле́нне ’дзеянне паводле дзеясл. паведамляць — паведаміць, тое, аб чым паведамляюць; дакумент, які ўтрымлівае звесткі аб чым.-н.’ (ТСБМ). Дэрыват ад паведаміць (гл. ведаць); апошняе калькіруе польск. powiadamiać (Гіст. лекс., 256).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
оповести́ть сов. апавясці́ць (каго); абвясці́ць (каму); (известить) паве́даміць (каму);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пратэлеграфава́ць, ‑фую, ‑фуеш, ‑фуе; зак., што і без дап.
Перадаць, паведаміць па тэлеграфе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пратэлефані́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што і без дап.
Перадаць, паведаміць па тэлефоне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падмыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.
1. гл. падмыць.
2. безас., каго (што). Пра моцнае жаданне, намер зрабіць што-н. (разм.).
Мяне так і падмывала (безас.) паведаміць пра гэта.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
извести́ть сов. (кого) паве́даміць (каму); (оповестить) апавясці́ць (каго); наказа́ць (каму).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зрыхтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго-што.
Абл. Падрыхтаваць. [Камісар:] Калі зрыхтуеце ўсё чыста — Прашу паведаміць мне. Глебка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)