нацурбо́ніць

‘наліць, нацадзіць чаго-небудзь, што-небудзь; памачыцца’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нацурбо́ню нацурбо́нім
2-я ас. нацурбо́ніш нацурбо́ніце
3-я ас. нацурбо́ніць нацурбо́няць
Прошлы час
м. нацурбо́ніў нацурбо́нілі
ж. нацурбо́ніла
н. нацурбо́ніла
Загадны лад
2-я ас. нацурбо́нь нацурбо́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час нацурбо́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наліва́ць I несов.

1. в разн. знач. налива́ть;

2. (о злаках) налива́ться, налива́ть;

1, 2 см. налі́ць I

наліва́ць II несов. налива́ть; см. налі́ць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Наба́хаць ’наліць (звыш меры)’ (Сцяц.). Гл. ба́хаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

набухто́рыць

‘падбухторыць каго-небудзь; наліць да краю чаго-небудзь і без прамога дапаўнення (набухторыць вады і набухторыць у кубак)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. набухто́ру набухто́рым
2-я ас. набухто́рыш набухто́рыце
3-я ас. набухто́рыць набухто́раць
Прошлы час
м. набухто́рыў набухто́рылі
ж. набухто́рыла
н. набухто́рыла
Загадны лад
2-я ас. набухто́р набухто́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час набухто́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наліва́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да наліцца.

2. Зал. да наліваць (гл. наліць у 1, 3 і 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пры́гаршчы, -аў.

1. Складзеныя разам у выглядзе акругленага ёмішча абедзве далоні так, каб можна было туды чаго-н. насыпаць, наліць.

Падставіць п.

2. Колькасць чаго-н., якая ўмяшчаецца ў складзеныя такім чынам далоні.

Цэлыя п. арэхаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

назліва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Адліваючы або зліваючы ў адно месца, наліць нейкую колькасць чаго‑н. Назліваць вяршкоў з малака.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Набохаць ’наліць’ (Жд. 2), рус. наббхаться ’наесціся, напіцца’. Гл. бохаць, бох.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

налі́ў, -лі́ву, м.

1. гл. наліць.

Н. бензіну ў цыстэрны.

2. Ступень напоўненасці чаго-н. вадкасцю.

Бутэлька з няпоўным налівам.

3. Набуханне сокамі пладоў, зерня.

Н. зерня.

4. Пухліна на назе ў каня (спец.).

○

Белы наліў — гатунак ранніх яблыкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Набу́хаць ’наліць празмерна’ (Арх. Федар.), укр. набу́хати ’тс’, рус. набу́хать ’тс’. Ад бу́хаць ’ліць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)