нагава́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да нагаварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нагаво́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да нагаварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адбалаба́ніць

‘нагаварыць лухты, адбалбатаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адбалаба́ню адбалаба́нім
2-я ас. адбалаба́ніш адбалаба́ніце
3-я ас. адбалаба́ніць адбалаба́няць
Прошлы час
м. адбалаба́ніў адбалаба́нілі
ж. адбалаба́ніла
н. адбалаба́ніла
Загадны лад
2-я ас. адбалаба́нь адбалаба́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час адбалаба́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

набраха́ць, -брашу́, -брэ́шаш, -брэ́ша; -брашы́; зак. (разм., груб.).

1. Нагаварыць многа ўсялякай лухты.

2. Сказаць няпраўду, налгаць; узвесці паклёп на каго-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нагаво́раны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад нагаварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мех¹, ме́ха, мн. мяхі́ і мяхо́ў, м.

1. Тара з палатна для захоўвання і перавозкі сыпучых цел, дробных рэчаў і пад.

Палатняны м.

2. Мера для чаго-н. сыпкага.

Пазычыць м. бульбы.

◊

Біцца за пусты мех (разм.) — настойліва даводзіць відавочнае, за што няма патрэбы спрачацца.

Нагаварыць мех з торбай — нагаварыць многа і абы-чаго.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нахвалі́цца, -валю́ся, -ва́лішся, -ва́ліцца; зак.

1. Нагаварыць пра сябе многа добрага.

2. кім-чым. Вельмі пахваліць (звычайна з адмоўем).

Маці сынам не нахваліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нагергета́ць

‘нагаварыць чаго-небудзь і без прамога дапаўнення; нагаварыцца’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нагергечу́ нагерге́чам
2-я ас. нагерге́чаш нагерге́чаце
3-я ас. нагерге́ча нагерге́чуць
Прошлы час
м. нагергета́ў нагергета́лі
ж. нагергета́ла
н. нагергета́ла
Загадны лад
2-я ас. нагергечы́ нагергечы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час нагергета́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

накулдыя́чыць

‘невыразна нагаварыць чаго-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. накулдыя́чу накулдыя́чым
2-я ас. накулдыя́чыш накулдыя́чыце
3-я ас. накулдыя́чыць накулдыя́чаць
Прошлы час
м. накулдыя́чыў накулдыя́чылі
ж. накулдыя́чыла
н. накулдыя́чыла
Загадны лад
2-я ас. накулдыя́ч накулдыя́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час накулдыя́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наспява́ць¹, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак.

1. чаго. Праспяваць, спець многа чаго-н.

Н. песень.

2. перан., што і чаго. Нагаварыць многа чаго-н. (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)