му́фтый, ‑я, м.

Вышэйшая духоўная асоба ў мусульман, якая надзелена правам выносіць рашэнні па рэлігійна-юрыдычных пытаннях; тлумачальнік карана.

[Араб. mufti.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іма́м, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Духоўны кіраўнік у мусульман.

2. Правіцель мусульманскай дзяржавы, які спалучае ў адной асобе свецкую і духоўную ўладу.

3. Духоўная асоба, якая кіруе богаслужэннем у мячэці.

|| прым. іма́мскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ключа́р, ‑а, м.

1. Уст. Той, хто захоўвае ключы ад чаго‑н.

2. Духоўная асоба (звычайна свяшчэннік), якая распараджаецца царкоўнай маёмасцю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

служы́цель, -я, мн. -і, -яў, м.

1. Работнік, слуга (у 1 знач.).

2. Ніжэйшы служачы ў некаторых установах.

С. у тэатры.

С. у музеі.

3. перан., чаго. Той, хто служыць чаму-н. (высок.).

С. навукі.

○

Служыцель культу — духоўная асоба.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

інтэлектуальна-духоўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. інтэлектуальна-духоўны інтэлектуальна-духоўная інтэлектуальна-духоўнае інтэлектуальна-духоўныя
Р. інтэлектуальна-духоўнага інтэлектуальна-духоўнай
інтэлектуальна-духоўнае		 інтэлектуальна-духоўнага інтэлектуальна-духоўных
Д. інтэлектуальна-духоўнаму інтэлектуальна-духоўнай інтэлектуальна-духоўнаму інтэлектуальна-духоўным
В. інтэлектуальна-духоўны
інтэлектуальна-духоўнага		 інтэлектуальна-духоўную інтэлектуальна-духоўнае інтэлектуальна-духоўныя
Т. інтэлектуальна-духоўным інтэлектуальна-духоўнай
інтэлектуальна-духоўнаю		 інтэлектуальна-духоўным інтэлектуальна-духоўнымі
М. інтэлектуальна-духоўным інтэлектуальна-духоўнай інтэлектуальна-духоўным інтэлектуальна-духоўных

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

маральна-духоўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маральна-духоўны маральна-духоўная маральна-духоўнае маральна-духоўныя
Р. маральна-духоўнага маральна-духоўнай
маральна-духоўнае		 маральна-духоўнага маральна-духоўных
Д. маральна-духоўнаму маральна-духоўнай маральна-духоўнаму маральна-духоўным
В. маральна-духоўны
маральна-духоўнага		 маральна-духоўную маральна-духоўнае маральна-духоўныя
Т. маральна-духоўным маральна-духоўнай
маральна-духоўнаю		 маральна-духоўным маральна-духоўнымі
М. маральна-духоўным маральна-духоўнай маральна-духоўным маральна-духоўных

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Семіна́рыя гіст. ‘сярэдняя спецыяльная (звычайна — духоўная) навучальная ўстанова’ (ТСБМ, Некр. і Байк.). Ст.-бел. семинариумъ, семинария, сыминарыумъ запазычана з польск. seminarium ‘тс’ < лац. seminarium (Булыка, Лекс. запазыч., 167), першапачаткова ‘месца пасадкі, школка’, ад semen ‘семя’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

глыбі́нна-духо́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глыбі́нна-духо́ўны глыбі́нна-духо́ўная глыбі́нна-духо́ўнае глыбі́нна-духо́ўныя
Р. глыбі́нна-духо́ўнага глыбі́нна-духо́ўнай
глыбі́нна-духо́ўнае		 глыбі́нна-духо́ўнага глыбі́нна-духо́ўных
Д. глыбі́нна-духо́ўнаму глыбі́нна-духо́ўнай глыбі́нна-духо́ўнаму глыбі́нна-духо́ўным
В. глыбі́нна-духо́ўны (неадуш.)
глыбі́нна-духо́ўнага (адуш.)		 глыбі́нна-духо́ўную глыбі́нна-духо́ўнае глыбі́нна-духо́ўныя (неадуш.)
глыбі́нна-духо́ўных (адуш.)
Т. глыбі́нна-духо́ўным глыбі́нна-духо́ўнай
глыбі́нна-духо́ўнаю		 глыбі́нна-духо́ўным глыбі́нна-духо́ўнымі
М. глыбі́нна-духо́ўным глыбі́нна-духо́ўнай глыбі́нна-духо́ўным глыбі́нна-духо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ідэа́льна-духо́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ідэа́льна-духо́ўны ідэа́льна-духо́ўная ідэа́льна-духо́ўнае ідэа́льна-духо́ўныя
Р. ідэа́льна-духо́ўнага ідэа́льна-духо́ўнай
ідэа́льна-духо́ўнае		 ідэа́льна-духо́ўнага ідэа́льна-духо́ўных
Д. ідэа́льна-духо́ўнаму ідэа́льна-духо́ўнай ідэа́льна-духо́ўнаму ідэа́льна-духо́ўным
В. ідэа́льна-духо́ўны (неадуш.)
ідэа́льна-духо́ўнага (адуш.)		 ідэа́льна-духо́ўную ідэа́льна-духо́ўнае ідэа́льна-духо́ўныя (неадуш.)
ідэа́льна-духо́ўных (адуш.)
Т. ідэа́льна-духо́ўным ідэа́льна-духо́ўнай
ідэа́льна-духо́ўнаю		 ідэа́льна-духо́ўным ідэа́льна-духо́ўнымі
М. ідэа́льна-духо́ўным ідэа́льна-духо́ўнай ідэа́льна-духо́ўным ідэа́льна-духо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ідэа́льна-духо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ідэа́льна-духо́ўны ідэа́льна-духо́ўная ідэа́льна-духо́ўнае ідэа́льна-духо́ўныя
Р. ідэа́льна-духо́ўнага ідэа́льна-духо́ўнай
ідэа́льна-духо́ўнае		 ідэа́льна-духо́ўнага ідэа́льна-духо́ўных
Д. ідэа́льна-духо́ўнаму ідэа́льна-духо́ўнай ідэа́льна-духо́ўнаму ідэа́льна-духо́ўным
В. ідэа́льна-духо́ўны (неадуш.)
ідэа́льна-духо́ўнага (адуш.)		 ідэа́льна-духо́ўную ідэа́льна-духо́ўнае ідэа́льна-духо́ўныя (неадуш.)
ідэа́льна-духо́ўных (адуш.)
Т. ідэа́льна-духо́ўным ідэа́льна-духо́ўнай
ідэа́льна-духо́ўнаю		 ідэа́льна-духо́ўным ідэа́льна-духо́ўнымі
М. ідэа́льна-духо́ўным ідэа́льна-духо́ўнай ідэа́льна-духо́ўным ідэа́льна-духо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)