протесту́ющий

1. прич. які́ (што) пратэсту́е;

2. прил. пратэсту́ючы;

протесту́ющий жест пратэсту́ючы жэст.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

приходя́щий

1. прич. які́ (што) прыхо́дзіць;

2. прил. прыхо́дзячы;

приходя́щие больны́е прыхо́дзячыя хво́рыя.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

проводя́щий

1. прич. які́ (што) право́дзіць; см. проводи́тьI;

2. прил., физ. право́дзячы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

посыла́ть несов. пасыла́ць;

посыла́ть за ке́м-, че́м-л. пасыла́ць па каго́-, штое́будзь;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прикосну́ться сов.

1. (дотронуться) дакрану́цца, даткну́цца, крану́ць (што);

2. перен. прычыні́цца (да чаго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

танцу́ющий

1. прич. які (што) танцу́е;

2. прил. танцу́ючы;

танцу́ющая похо́дка танцу́ючая хада́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упря́мствовать несов., книжн. упа́рціцца, упіра́цца, упа́рта трыма́цца (чаго, за што); (упрямиться) упіра́цца, упа́рціцца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чита́ющий

1. прич. які́ (што) чыта́е;

2. прил. чыта́ючы;

чита́ющий автома́т чыта́ючы аўтама́т.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

квітава́ць

‘цвісці; выпісваць квітанцыю, квіток на што-небудзь (квітаваць атрыманне грошай, рэчаў); вызваляць каго-небудзь ад даўгоў, абавязкаў’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. квіту́ю квіту́ем
2-я ас. квіту́еш квіту́еце
3-я ас. квіту́е квіту́юць
Прошлы час
м. квітава́ў квітава́лі
ж. квітава́ла
н. квітава́ла
Загадны лад
2-я ас. квіту́й квіту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час квіту́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лупану́ць

‘ударыць каго-небудзь і па чым-небудзь; зрабіць што-небудзь з вялікай сілай (лупануў дождж, лупануць з вінтоўкі і пад.)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. лупану́ лупанё́м
2-я ас. лупане́ш лупаняце́
3-я ас. лупане́ лупану́ць
Прошлы час
м. лупану́ў лупану́лі
ж. лупану́ла
н. лупану́ла
Загадны лад
2-я ас. лупані́ лупані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час лупану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)