шлюбава́ць

‘спалучаць каго-небудзь шлюбам’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шлюбу́ю шлюбу́ем
2-я ас. шлюбу́еш шлюбу́еце
3-я ас. шлюбу́е шлюбу́юць
Прошлы час
м. шлюбава́ў шлюбава́лі
ж. шлюбава́ла
н. шлюбава́ла
Загадны лад
2-я ас. шлюбу́й шлюбу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шлюбу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шматкава́ць

‘разрываць што-небудзь на кавалкі’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шматку́ю шматку́ем
2-я ас. шматку́еш шматку́еце
3-я ас. шматку́е шматку́юць
Прошлы час
м. шматкава́ў шматкава́лі
ж. шматкава́ла
н. шматкава́ла
Загадны лад
2-я ас. шматку́й шматку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шматку́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шмулява́ць

‘выціраць, націраць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шмулю́ю шмулю́ем
2-я ас. шмулю́еш шмулю́еце
3-я ас. шмулю́е шмулю́юць
Прошлы час
м. шмулява́ў шмулява́лі
ж. шмулява́ла
н. шмулява́ла
Загадны лад
2-я ас. шмулю́й шмулю́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шмулю́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шпі́льчыць

‘рабіць з’едлівыя папрокі каму-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шпі́льчу шпі́льчым
2-я ас. шпі́льчыш шпі́льчыце
3-я ас. шпі́льчыць шпі́льчаць
Прошлы час
м. шпі́льчыў шпі́льчылі
ж. шпі́льчыла
н. шпі́льчыла
Загадны лад
2-я ас. шпі́льчы шпі́льчыце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шпі́льчачы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шчапля́ць

‘рабіць прышчэпку чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шчапля́ю шчапля́ем
2-я ас. шчапля́еш шчапля́еце
3-я ас. шчапля́е шчапля́юць
Прошлы час
м. шчапля́ў шчапля́лі
ж. шчапля́ла
н. шчапля́ла
Загадны лад
2-я ас. шчапля́й шчапля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шчапля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эталанава́ць

‘правяраць што-небудзь па эталоне’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. эталану́ю эталану́ем
2-я ас. эталану́еш эталану́еце
3-я ас. эталану́е эталану́юць
Прошлы час
м. эталанава́ў эталанава́лі
ж. эталанава́ла
н. эталанава́ла
Загадны лад
2-я ас. эталану́й эталану́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час эталану́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эшаланава́ць

‘размясціць (размяшчаць) што-небудзь эшалонамі’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. эшалану́ю эшалану́ем
2-я ас. эшалану́еш эшалану́еце
3-я ас. эшалану́е эшалану́юць
Прошлы час
м. эшаланава́ў эшаланава́лі
ж. эшаланава́ла
н. эшаланава́ла
Загадны лад
2-я ас. эшалану́й эшалану́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час эшалану́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эшаланава́ць

‘размясціць (размяшчаць) што-небудзь эшалонамі’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. эшалану́ю эшалану́ем
2-я ас. эшалану́еш эшалану́еце
3-я ас. эшалану́е эшалану́юць
Прошлы час
м. эшаланава́ў эшаланава́лі
ж. эшаланава́ла
н. эшаланава́ла
Загадны лад
2-я ас. эшалану́й эшалану́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час эшаланава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апруцяне́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Разм.

1. Застыць, скарчанець (пра труп, часткі мёртвага цела). [Ракуцька:] — Паспеў я яшчэ заўважыць, як дрыгнулі яго [немца] ногі і апруцянелі навек. Чорны.

2. Страціць адчувальнасць; анямець, адубець. Цела проста апруцянела і страціла здольнасць што-небудзь успрымаць. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бо́ндар, ‑а, м.

Майстар па вырабу драўлянай пасуды (бочак, дзежак, цаброў і пад.). Сымон, выдатны бондар на ўсю акругу, ..сыходзіў на дзень-другі з Ганніных воч куды-небудзь у суседні калгас падправіць абручы ці зрабіць каму пару новых дзежак. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)