буртаўшчы́к, ‑а, м.

Рабочы, які працуе на буртоўцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вагане́тчык, ‑а, м.

Рабочы, які працуе на ваганетцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вальцо́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які абслугоўвае вальцовачныя машыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ліце́йшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па ліцейнай справе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лябёдчык, ‑а, м.

Рабочы, які кіруе лябёдкай ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жалезапрака́тчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца пракаткай жалеза.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натра́ўшчык, ‑а, м.

Спец. Рабочы, спецыяліст па натраўцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падзёншчык, ‑а, м.

Рабочы, які выконвае падзённую работу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падшыва́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які падшывае што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратра́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст, які займаецца пратравай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)