засмо́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. засмольваць — засмаліць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засяро́джанне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. засяродзіць і засяродзіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

затыка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. затыкаць ​1 — заткнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зва́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. звальваць — зваліць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

глушэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. глушыць (у 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гнуццё, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. гнуць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

групава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. групаваць і групавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грымірава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. грыміраваць і грыміравацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гуртава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. гуртаваць і гуртавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дапы́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. дапытваць (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)