завя́льванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. завяльваць — завяліць і стан паводле знач. дзеясл. завяльвацца — заваліцца. Завяльванне рыбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
загіба́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. загібаць — загнуць і стан паводле знач. дзеясл. загібацца — загнуцца. Загібанне дроту.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
загіна́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. загінаць — загнуць і стан паводле знач. дзеясл. загінацца — загнуцца. Загінанне цвікоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прабуджэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прабуджаць, прабуджваць — прабудзіць і стан паводле знач. дзеясл. прабуджацца, прабуджвацца — прабудзіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сычэ́нне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. сыціць.
сычэ́нне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. сычэць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ха́панне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. ха́паць — ха́пнуць.
хапа́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. хапа́ць — хапану́ць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
згушчэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. згушчаць — згусціць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. згушчацца — згусціцца. Згушчэнне малака.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
курэ́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле дзеясл. курыць (у 1 знач.).
2. Дзеянне паводле дзеясл. курыць (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лушчэ́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. лушчыць.
2. Дзеянне і стан паводле дзеясл. лушчыцца (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
закупо́рка, ‑і, ДМ ‑рцы, ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. закупорваць — закупорыць і стан паводле знач. дзеясл. закупорвацца — закупорыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)