святлосігна́льны, ‑ая, ‑ае.

Які падае святлосігналы; які ажыццяўляецца з дапамогай святлосігналаў. Святлосігнальны апарат. Святлосігнальная сувязь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыягнасты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дыягназу, да дыягностыкі. Дыягнастычны апарат. Дыягнастычнае аддзяленне клінікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэльтапла́н, ‑а, м.

Безматорны лятальны апарат з мяккім купалам на трохвугольным каркасе для спартыўнага планіравання.

[Ад назвы грэч. літары «дэльта» (Δ) і слова план.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэрмаста́т, ‑а, М ‑стаце, м.

Апарат, у якім падтрымліваецца пастаянная тэмпература пры дапамозе аўтаматычных рэгулятараў.

[Ад грэч. thermē — цяпло, гарачыня і statos — стаячы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цестаме́с, ‑а, м.

Апарат для замешвання цеста. Аўтаматычны цестамес. Механічны цестамес. // Рабочы, які замешвае цеста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыфу́зар, ‑а, м.

1. Тое, што і дыфузійны апарат (гл. апарат).

2. Расшыраная частка трубы, канала і пад., у якой адбываецца запавольванне руху вадкасці або газу і ўзрастанне ціску.

3. Папяровая або шаўковая мембрана для ўзмацнення гуку ў бязрупарных гучнагаварыцелях. Дыфузар дынаміка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канве́ртар, ‑а, м.

Апарат для атрымання сталі з расплаўленага чыгуну шляхам прадзімання яго паветрам або кіслародам.

[Ад лац. convertere — змяняць, ператвараць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крышталізацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да крышталізацыі. Крышталізацыйны стан рэчыва. // Прызначаны для крышталізацыі. Крышталізацыйны апарат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гліса́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Спец. Траекторыя, па якой зніжаецца авіяцыйны лятальны апарат пры пасадцы.

[Фр. gilssade — слізганне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бараапара́т, ‑а, М ‑раце, м.

Апарат для лячэння шляхам змянення ціску паветра ў параўнанні з атмасферным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)