Verbum

падра́д², прысл.

Непасрэдна адзін за другім, без пропуску.

Прачытаў 200 старонак п.

спех, -у, м. (разм.).

Паспешлівасць, спешка.

У такой справе трэба без спеху.

пака́ты, -ая, -ае.

Нахілены, без крутасці.

П. дах.

|| наз. пака́тасць, -і, ж.

паражня́к, -у́, м.

Транспарт, які ідзе без грузу.

|| прым. паражняко́вы, -ая, -ае.

пашчаслі́віцца, -віцца; безас.; зак., каму і без дап.

Тое, што і пашчаслівіць.

флані́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; незак. (разм.).

Прагульвацца, хадзіць без мэты, бяздзейнічаць.

шлёпанцы, -аў, адз. -нец, -нца, м. (разм.).

Хатнія туфлі, звычайна без заднікаў.

адзіно́чны, -ая, -ае.

1. Які дзейнічае без дапамогі іншых або выконваецца, ажыццяўляецца сіламі аднаго, без удзелу, без дапамогі іншых.

А. палёт.

2. Прызначаны для аднаго, разлічаны на аднаго, для знаходжання ў ізаляцыі ад іншых.

Адзіночная камера.

3. Асобны, адзінкавы, выпадковы.

А. выстрал.

○

Адзіночны лік — граматычная катэгорыя, якая паказвае, што прадмет прадстаўлены ў колькасці, роўнай аднаму.