з’... - Пошук - Асноўныя

утаямні́чыць

‘падзяліцца з кім-небудзь таямніцай (утаямнічыць каго-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	утаямні́чу	утаямні́чым
2-я ас.	утаямні́чыш	утаямні́чыце
3-я ас.	утаямні́чыць	утаямні́чаць
Прошлы час
м.	утаямні́чыў	утаямні́чылі
ж.	утаямні́чыла
н.	утаямні́чыла
Загадны лад
2-я ас.	утаямні́ч	утаямні́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час	утаямні́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ф’юмінгава́ць

‘выцягваць лятучыя рэчывы з расплаўленых шлакаў (ф'юмінгаваць што-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	ф’юмінгу́ю	ф’юмінгу́ем
2-я ас.	ф’юмінгу́еш	ф’юмінгу́еце
3-я ас.	ф’юмінгу́е	ф’юмінгу́юць
Прошлы час
м.	ф’юмінгава́ў	ф’юмінгава́лі
ж.	ф’юмінгава́ла
н.	ф’юмінгава́ла
Загадны лад
2-я ас.	ф’юмінгу́й	ф’юмінгу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	ф’юмінгу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шпыня́ць

‘кпіць, здзекавацца з каго-небудзь (шпыняць каго-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	шпыня́ю	шпыня́ем
2-я ас.	шпыня́еш	шпыня́еце
3-я ас.	шпыня́е	шпыня́юць
Прошлы час
м.	шпыня́ў	шпыня́лі
ж.	шпыня́ла
н.	шпыня́ла
Загадны лад
2-я ас.	шпыня́й	шпыня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	шпыня́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шчабо́ўкнуць

‘упасці з шумам, плюхнуцца ў ваду’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	шчабо́ўкну	шчабо́ўкнем
2-я ас.	шчабо́ўкнеш	шчабо́ўкнеце
3-я ас.	шчабо́ўкне	шчабо́ўкнуць
Прошлы час
м.	шчабо́ўкнуў	шчабо́ўкнулі
ж.	шчабо́ўкнула
н.	шчабо́ўкнула
Загадны лад
2-я ас.	шчабо́ўкні	шчабо́ўкніце
Дзеепрыслоўе
прош. час	шчабо́ўкнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шути́ть несов.

1. жартава́ць;

2. (насмехаться над кем, над чем) насміха́цца (з каго, з чаго), жартава́ць (з каго, з чаго), паке́пліваць (з каго, з чаго), кпіць (з каго, з чаго);

◊

шути́ть с огнём жартава́ць з агнём;

шу́тки шути́ть а) (забавляться) жартава́ць; б) (насмехаться) жа́рты стро́іць;

чем чёрт не шу́тит! чым чорт не жарту́е!, чаго́ до́брага!