пракле́йванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. праклейваць — праклеіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прако́лванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. праколваць — пракалоць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пракру́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пракручваць — пракруціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пракрэ́сліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пракрэсліваць — пракрэсліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праланга́цыя, ‑і, ж.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. пралангаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамаро́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прамарожваць — прамарозіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамару́джванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прамаруджваць — прамарудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прама́сліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прамасліваць — прамасліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прама́цванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прамацваць — прамацаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праме́р, ‑у, м.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прамерваць — прамераць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)