Му́чалка ’ўдзельніца вясельнага абраду ў маладога, якая трымае свечкі’ (ТС). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Містрыпі́чка ’рухавая, гаваркая асоба з тоненькім галаском’ (полац., Нар. лекс.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Паса́р ’пасаг’ (стол., Сл. Брэс.). Няясна. Відаць, апіска (‑р замест ‑г) (?).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Плю́нка ’пастка’ (беласт., Сл. ПЗБ). Няясна. Магчыма, ад *пялюшка, гл. пяла.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пры́башч ’невялікі конусны будан з жэрдак з вогнішчам пасярэдзіне’ (ГЧ). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пуці́ў (пущу) ’адзінка меры каля сямі кілаграм’ (малар., Нар. лекс.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пі́льчыць ’разумець’ (дзятл., Сл. ПЗБ). Няясна. Роднаснае літ. pilkti ’спець, налівацца’ (?).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Разго́ены ’раскіданы’ (чэрв., Сл. ПЗБ). Няясна. Магчыма, звязана з гайно́ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ра́тва ’карункі’ (Сл. Брэс.). Няясна. Памылкова расшыфраваны запіс ро́шва ’тс’ (гл.)?

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Спабе́кнуць ‘надзівіцца’: не спабе́кнулі, як ены за ею плакалі (Ян.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)