Verbum

калумба́рый, -я, мн. -і, -яў, м. (спец.).

Месца, дзе пасля крэмацыі захоўваюцца урны з прахам.

метало́ід, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Устарэлая назва неметалу.

|| прым. метало́ідны, -ая, -ае.

мэ́рыя, -і, мн. -і, -рый, ж.

Муніцыпальнае ўпраўленне, а таксама будынак, дзе знаходзіцца гэта ўпраўленне.

за́хад, -у, М -дзе, м.

1. Адзін з чатырох бакоў свету і напрамак, процілеглы ўсходу; частка гарызонту, дзе заходзіць сонца.

2. Мясцовасць, размешчаная ў гэтым напрамку, а таксама («З» вялікае) краіны Заходняй Еўропы і Амерыкі.

Мастацтва Захаду.

|| прым. захо́дні, -яя, -яе.

шко́да¹, -ы, ДМ -дзе, ж.

1. Пашкоджанне, урон, страта.

Зрабіць шкоду гаспадарцы.

Без шкоды для справы.

Зрабіць на шкоду каму-н.

2. Страта, прычыненая жывёлай, патрава і месца на зямлі, дзе жывёла можа зрабіць патраву.

Цяля нарабіла ў агародзе шкоды.

стаўры́да, -ы, ДМ -дзе, ж.

Невялікая марская прамысловая рыба.

Чарнаморская с.

|| прым. стаўры́давы, -ая, -ае.

сцю́ард, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Афіцыянт на марскім пасажырскім судне ці пасажырскім самалёце.

тарпакла́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Укладчык снапоў, саломы ці сена ў торпы; тарпавальшчык.

трыя́да, -ы, ДМ -дзе, мн. -ы, трыя́д, ж.

Адзінства, якое ўтвараецца трыма асобнымі членамі, часткамі.